1952 yılı Şanlıurfa doğumluyum.Edebiyat ve Türk Sanat Müziği -yapabildiğimce- uğraştığım sanat dallarıdır. Hayallerimin iç dünyama yansımalarını elden geldiğince ve olanca renkliliğiyle siz ziyaretçi dostlarıma aktarmak dileğiyle bu sayfada olacağım sağlığım elverdiği müddetçe inşallah. http://haspar.blogcu.com Sun, 08 Nov 2009 12:43:13 +0200 http://haspar.blogcu.com/toprak-tan-hayata_53227091.html http://haspar.blogcu.com/toprak-tan-hayata_53227091.html <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Verdana; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:162; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:536871559 0 0 0 415 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> ... Fri, 06 Nov 2009 22:20:00 +0200 http://haspar.blogcu.com/sersem_53077711.html http://haspar.blogcu.com/sersem_53077711.html Çevresine ilgisiz, dalgın ve iyicene huzursuz bir havadaydı.Farkında olmadan başını iki yana sallayıp hayıflanışını açığa veriyor, arada, elini çenesine götürüp götürüp düşünüyordu. Dayandığı ağaca biraz daha ağırlığını vermiş, bakışları bir noktaya toplanmıştı. Ancak,"Aklım almıyor böyle bir şeyi" dediğinde dudakları kıpırdadı. Gözleri saplandığı yerden kurtuldu. Vücudu, ağaçtan aldığı desteğe artık ihtiyaç duymaz oldu. Ama bu kez de, kabaran bir öfkenin etkisi, iyiden iyiye benliğini sarmıştı."Sersem, ha, sersem demek!" dedi, acı bir gülümsemeyle. "Sen, önce dostunu düşmanını ayıracak kadar bir zekâ düzeyine yükselmiş misin, ona bak! "Sersemin dik alası, sen, önce kendine bak!"Bu, bir sesli düşünmeydi ve sonuç, yıldırım hızıyla geliverdi. Az ötesinde dikilen iri bir adam, gazetesinden başını kaldırıp, garipseyen bakışlarını ona dikti. Delikanlı, bu beklenmeyen gerçeğin etkisiyle birden kendine gelmişti ama zaman, artık oyalanacak zaman değildi. Davrandı.Beraberinde kızgın düşünceleri, apar topar uzaklaştı. Olan olmuş, öfkenin verdiği sıkıntının yanına bir de mahcubiyet cefası eklenmişti.... Fri, 16 Oct 2009 11:38:00 +0300 http://haspar.blogcu.com/temrin-dergisi-agustos-2009-sayisi_48607491.html http://haspar.blogcu.com/temrin-dergisi-agustos-2009-sayisi_48607491.html 01 AĞUSTOS 2009 CMT Tarık Buğra’nın notları Temrin’de Aylık düşünce ve edebiyat dergisi Temrin, Ağustos sayısında da yeni kalemleri ustalarla buluşturmaya devam ediyor. Haziran sayısından bu yana şiirin ağırlığının hissedildiği dergi, Ağustos sayısında da yeni şairlere yer veriyor. Nurettin Durman, Yusuf Özkan Özburun, Berat Demirci gibi tanıdık isimlerin yanı sıra dergide yer alan diğer şairler şunlar: Leyla N. Karaca, Kâmil Çağlar Aksu, Mehmet Akdağ, Tevfik Hatipoğlu, Kambaraali Bobulov ve Kenan Mermer. Ebu Sakhr El- Hüzelî isimli Arap şairinin bir tek mısraından oluşan şiiri de Celalettin Divlekci'nin titiz tercümesiyle  dergide yer alıyor. Prof. Dr. Alimcan İnayet'in, Çinlilerin zulmünü konu alan draması, tarihe not düşme bakımından önemli. Ömer İnce, İstiklal Marşı'nı tahlil etti. Tahsin Yıldırım, Ziya Osman Saba'da ölüm temasını inceliyor. Hasan Parlak, Tarık Buğra'nın önemli notlarını okurla paylaşıyor. Nevzat Canan ve Mükrime Dilekçi'nin öykülerine bu sayıda Adalı Ego, Erhan Kolak ve Arzu Sevinç eşlik ediyor. Bu sayının deneme yazıları tanıdık isimlere ait: Şeref Yılmaz, Nazan Özen, Hatice Eğilmez Kaya ve Tülay Berberoğlu. Necdet Karasevda, İskender Pala'nın yeni romanı Katre-i Matem'i tahlil etmiş. Bu sayının röportajını Zekiye Özçelik, Hattat Süleyman Berk ile gerçekleştirmiş. Reyhane Gümüş'e ait gezi yazısı, Caf Caf isimli derginin tanıtımı, edebiyat ve sanat haberleri ile dergi okurlarına ulaştı.http://www.milliga... Sun, 02 Aug 2009 19:39:00 +0300 http://haspar.blogcu.com/agac_47084981.html http://haspar.blogcu.com/agac_47084981.html Döşenişine usta emeği karışmış özel taşlar, ilk zamanki renk ve albenilerinden soyunmuş, mat bir sadeliğe bürünmüşler. Toz zerrelerini bir allık gibi sürünmüş zeminde, nice yorgun adımların izleri saklı. Rengi atmış asfalt, kaldırımın kıyısında bir nehir yatağı gibi uzayıp gitmekte. Yol genişliğince durmaksızın akan arabaların alt perdeden biteviye homurdanan motorları. Egzoz oluklarından boşalan sinsi, kirli soluklar...  Durak kabininin koyu renkli şeffaf tavanı, altında bekleyen insanları bu yakıcı haziran güneşinden koruyamıyor. Hafif perdelenip biraz koyulaşsa da, hararetli ışınlar oturanları ve ayakta bekleyenleri bunaltacak derecede… Oradakilerden bir delikanlı, duraktan ayrılıp daha ileriye, kaldırımın asfalta bitiştiği yere doğru ilerliyor. Sağ tarafında yol, sol tarafında ise yan yana uzayıp giden, ticari hayatın yoğun, karmaşık, bunaltıcı nabzını dışarıdan hissettirmeyen bir ketumlukla içlerine kapanmış iş hanları, banka şubesi ve dükkânlar var. Yol kenarında belli aralıklarla dikilmiş ağaçlar sıralı. Hepsi aynı cinsten ince ve düzgün gövdeli, koyu ve sert yapraklılar. Dallarının gelişimi yanlara değil, yukarıya doğru dar bir kavisle açılmakta. Delikanlı, konumunu bu duruma ayarlayıp, dar bir alana serpilen gölgeye sığınıyor… Buraya gelişinin üstünden on dakika kadar bir süre geçmişti ki, altında durduğu ağaç gövdesinin öbür yanında yaşlı bir adam peyda oluverdi. Oraya daha ilk varışında başı yukarılarda, bir şeyler araştırmaktaydı. Kalın camlı gözlüklerini... Fri, 10 Jul 2009 12:36:00 +0300 http://haspar.blogcu.com/hatiralar-siyah-beyaz_42797221.html http://haspar.blogcu.com/hatiralar-siyah-beyaz_42797221.html "Şaban Çuman'ın esiniyle"Bir bakmışsınız, çokça hüzün, ya da buruk sevinçleri yüklenip teklifsiz gelivermişler onca yıl ötesinden, saniyeler içinde. O uzun yaşanmışlıklar, kısacık anlarda billurlaşmış.Anılar… Gençler hayallerinin izini süredursun, hani yaşlıların zaman zaman sığındığı uzak, yakın hatıralar. Her ne kadar, mazimiz akraba ve dostların varlıklarıyla anlam kazansa da, hayatımıza ötelerden karışıp, hayal ve duygularımıza yön veren insanlar da olmuştur. Onlar, yaşantıları ve imrendiren meslekleriyle toplumun ilgisini çeken, tanınan kimselerdir. Eski fotoğraflarının yanı sıra, siyah beyaz sinema filmleriyle günümüze ulaşabilmiş, bir zamanlar gündem oluşturmuş, sevgi ve hayranlığımızı kazanmış düş ülkesi insanları. Sözün vardığı bu noktada, eski Yeşilçam filmleri ve birçoğu sonsuzluğa uğurlanmış sinema yıldızları hakkında olacaktır bahis konumuz.Film müzikleri, oyuncuların çınlayan, metalik tonlu seslendirilmeleri, fondaki İstanbul görüntüleri; hep birbirlerini andıran, yineleyen bir akış izlerdi. Jenerikte isimleri sunulan teknik ekip bile, neredeyse değişmeyen kadrosuyla izleyicilerin tanışıklığını kazanmış denilebilirdi. Oyuncunun akan kanı siyah görünür, klişe sahneler hafızalarda benzer hatırlayışlar uyandırırdı. Teknik yetersizlikler ve belli sınırları aşamayışlar, kısıtlı bir bütçeyi akla getirirdi. Ama günümüzden bakınca, o dönemler... Sun, 10 May 2009 18:46:00 +0300 http://haspar.blogcu.com/yazmak-ustune-dusunceler_40869171.html http://haspar.blogcu.com/yazmak-ustune-dusunceler_40869171.html “Ne içtimai mevkide, ne servette gözüm var, tek ihtirasım güzel şiirler söylemektir. Yeryüzünde türküler söylemekle iktifa edeceğim.”Günümüz hayat şartları ve beşeri arzular bakımından düşünüldüğünde, inanılması güç bir feragati dile getiren bu sözlerin sahibi, Cahit Sıtkı Tarancı’dır. Böyle bir düşünceyi benimseyebilmek her ne kadar kalender bir gönül sahibi olmayı gerektiriyorsa da, sanatçı duyarlılığının varabileceği nokta ancak burasıdır. Çünkü sanat, varlık sebebini paranın kudretine değil yeteneğin gizem ve bereketine borçludur.  Farklı bir ruh hali, engin bir sabır, azim ve inançtır yazmanın mayası. Harfler, kelimeler ve cümlelerin nabzını hissedebilmek, hayali yaşantılarına ortak olabilmektir. Hayatın sahiciliğine hülya değirmeninden su taşımaktır… İnanmak ile kuşkudan kurtulamamak hallerinin bir türlü yenişememe ikilemini sürekli yaşamak, hep, iki arada kalmaktır. Zihinlerde belki bir ikinci defa belirmeyecek, duygularda tekrar yaşanmayacak olanların resimleştirilmesi, renklendirilmesi, seslendirilmesidir. Yazmak, çaresizliğin bile kalem gücüne nasıl yenik düşürülebileceğinin göstergesi hatta ispatı olmuştur yeri geldiğinde. Bir öyküsünde, yazmasam deli olacaktım cümlesiyle; sarıldığı son çareyi i&ccedi... Tue, 07 Apr 2009 11:11:00 +0300 http://haspar.blogcu.com/mim-konusu_40430701.html http://haspar.blogcu.com/mim-konusu_40430701.html Değerli yazı dostlarımızdan Hülya Hanım, sağ olsun, beni de düşüncelerinden ırak tutmayıp, mimlemiş. Blog sahasında teknik kullanım olarak fazla bir bilgi ve deneyimim yok. Kendi blogum da bu yüzden sadece yazı sunumu vazifesi gören bir arşiv alanı. Bu yüzden mim konusundaki cevabımı acemice de olsa sunayım. Eksiklikler olursa affınıza sığınmak kaydıyle. En çok etkilendiğim kitap, Ali Ural'ın "Güneşimin Önünden Çekil" isimli deneme kitabıdır. Birbirlerinden bağımsız bölümler halinde kaleme alınmış bu yazılar, akıcı üslubuyla güzel bir okuma tadı veriyor. Seçilen konular, insanoğlunun pek farkında olamadığı değerler hakkında. Dünya tarihinde etkili izler bırakmış olan filozof, yazar, şair, bilim adamı ve siyasetçilerin söz ve düşünceleri üzerinden, manevi ve insani değerlerin önemi konu edilmiş. O kadar ki, kitabı okuma süresince, maddi menfaatlerin gözden düştüğü hissini kuvvetle algılıyor, benimsiyorsunuz... ... Fri, 03 Apr 2009 11:21:00 +0300 http://haspar.blogcu.com/yahya-kemal-beyatli_37999801.html http://haspar.blogcu.com/yahya-kemal-beyatli_37999801.html İbrahim Naci Bey, eve ait bir Kur’ân-ı Kerim’in başına şu notu yazmış: “Mahdumum Ahmet Agâh’ın dünyaya geldiği tarihtir. 14 Seferü’l-hayr 1302, 20 Teşrinisani 1300 Salı günü, saat on bir buçuk raddelerinde”. Miladi olarak 2 Aralık 1884′e karşılık gelen bu zaman dilimi, Yahya Kemal’i kazanışımızın ilk hatırası olarak edebiyat ve düşünce tarihimizde yerini almıştır.Şairimizin doğum yeri olan Üsküp, Miladi 1392 senesinde Osmanlı topraklarına katılmış. Yıldırım Beyazıt tarafından fethedilen küçük bir kaleyle başlayan süreç, aynı padişah eliyle bu şehrin kuruluş safhası olarak devam ettirilmiş, sonraki yıllarda, II. Murat tarafından daha büyütülmüş… Çok erken yaşta ayrılmak durumunda kaldığı bu şehir, onun ruh ve fikir dünyasında önemli yer tutan iki temel unsurdan biridir. Yahya Kemal’in hem bu ilk vatanı ve hem de çok sevdiği annesi Nakiye hanım, yazdığı hatıralarında bütün unutulmazlığıyla dile getirilmiş. Üsküp’de teneffüs ettiği manevi havayı, hatıratının kısa bir bölümünden, kendi anlatışıyla aktaralım;“O yaşlarımda ben, Üsküp minarelerinden yükselen ezan seslerini duyarak, içim bu seslerle dolarak yetişiyordum. Minarelerde ezan başladığı zaman evimizde ruhanî bir sessizlik olurdu. Galiba Üsküp’ün sokaklarında da böyle bir rüzgâr dolaşır, bütün şehri bir mabet sükûnu kaplardı. Yalnız ezan sesleri duyulurdu. Annemin dudakları ism-i celâlle kımıldardı. 1300 sene evvel, Hazret-i Muhammed’in Bilâl-i Habeşî’den dinlediği ezan, asırlarca sonra, bizim semamızda hem di... Sun, 08 Mar 2009 13:49:00 +0200 http://haspar.blogcu.com/gecenin-sonu_34944381.html http://haspar.blogcu.com/gecenin-sonu_34944381.html                                                           İnsan olmanın temelini oluşturan değerlerden olduğu halde, gönüllerde yitmiş gibi duran vicdanın sesi, R.Tayyip Erdoğan’ın sözlerinde nihayet yankısını buldu. Resmi kınamaların zayıf etkisini, haksızlığa isyan ciddiyetiyle telafi etti Türkiye. Filistin halkının acı gerçeğini, içi yanan bir insan duyarlılığıyla dünyanın önüne bir kez daha koydu. Mazlumun yanında olup haklıyı savunmakla, görmezden gelinen adaleti hatırlattı. Çaresizliğin yakıcı sızısını bir nebze de olsa, zulmü lanetleme onuruyla hafifletti.  Davos’un resmi zemininde tarihe geçen bu haklı tepki, bazı medya ve siyasi çevreler tarafından /beklenildiği gibi/ diplomasi ölçeğinin hassas terazilerinde tartılıp, fevri bir davranış olara... Fri, 30 Jan 2009 15:21:00 +0200 http://haspar.blogcu.com/bir-veda-sizisi_33221501.html http://haspar.blogcu.com/bir-veda-sizisi_33221501.html Yazmasam, üstümdeki vebale dahi layık olamayacağımı anladım. Rabbimizin, insan dışındaki diğer yaratıkları gibi, mazur görülme seviyesine düşeceğim gerçeği sızlattı beynimi. Şimdiye kadar çaresizliğin verdiği suskunluğa teslim etmiştim beşeri aczimi. İçimdeki öfkeyi büyütmekle, üstüme düşeni yapmış sayıyordum. Hamdolsun ki böyle bir yanılgının yalancı tesellisi, ancak buraya kadarmış.   Çocuklar; dünyamızın sevgi mihveri, içtenlik, saflık, masumiyet pırlantaları. Ne düşmanlık kavramından haberleri var ne de sinsi hasımlardan. Kendilerine yöneltilen kahrolası namluları, cehennem füzelerini, üstlerine salınan tankları ve uçakları korkutucu bulurlar; o kadar. O zalim kavmin, kıyamete kadar bitmeyecek nefretine bir anlam veremezler. Ne tehlikeye akıl erdirebilir, ne de kaçmayı becerebilirler. Bütün çocuklar, dünyadaki tüm yavrular istisnasız böyledirler, zalimler kabul etmese de. ... Fri, 09 Jan 2009 13:50:00 +0200